راه های تشخیص، پیشگیری و درمان بیماری پارکینسونیسم

بیماری پارکینسونیسم از نوع بیماری هایی می باشد که فرد زمانی که دچار اختلالات مغزی شد رخ می دهد .کسی که علائم پارکینسونیسم دارد ممکن است به بیماری پارکینسون نیز دچار شده باشد ولی با موقعیت و شرایط متفاوت تر از آن مواجه است.

بیماری پارکینسون موجب اختلالات مغزی و مرگ سلولی بخشی از مغز که دوپامین ( ماده ی شیمیایی که مواد مورد نیاز را از سلول های پیش سیناپسی به سلول های پس سیناپسی منتقل می کند) تولید می کند می شود. در واقع دوپامین تا حدودی مسئول کنترل حرکت و رفتارهای اندام های حرکتی می باشد و با عدم تولید این مواد شیمیایی فرد توانایی کنترل برخی نکات از بدن خود را از دست می دهد و همچنین فرد مبتلا به پارکینسون پس از گذشت زمان در راه رفتن خود اختلال پیدا کرده و دچار فلج عضلات می شود .

در واقع پزشکان پارکینسونیسم را پارکینسونیسم پلاس یا آرتیپیکال پارکینسونیسم نیز می نامند. کسی که به پارکینسونیسم دچار است در حرکات خود دچار اختلال می شود هرچند که درمان این بیماری به کاهش علائم پارکینسونیسم کمک کرده ولی تمام اختلالات آن را از بین نمی برد.

ما در این مقاله به علائم وقوع بیماری پارکینسونیسم و راه های پیشگیری و درمان آن می پردازیم.

علائم و نشانه های پارکینسونیسم

بر طبق تحقیقات انجام شده دانشجویان علوم پزشکی دانشگاه جنوب غربی تگزاس؛ افراد مبتلا به بیماری پارکینسونیسم اغلب در سنین بالا به این بیماری دچار شده و عموما در بازه سنی ۵۰ الی ۸۰ سالگی علائم آن تشدید می یابد. بیماری پارکینسون می تواند علائم متفاوت و پیشرونده ای را در طول دوره بیماری ایجاد کند. برخی از شایع ترین علائم مرتبط با این بیماری عبارتند از:

  • تحت تاثیر قرار گرفتن ماهیچه های صورت
  • عدم توانایی حرکت عضلات صورت
  • بیان احساسات
  • لرزش یک طرف از دست و صورت

یک فرد مبتلا به این بیماری ممکن است برخی از همه ی عوامل ذکر شده در سطر قبل را داشته باشد ولی نمی تواند همه ی آن ها را یکجا داشته و تحمل کند برای مثال اغلب بیماران مبتلا به پارکینسونیسم دچار لرزش دست نمی باشند. علائم دیگری که پس از گذشت زمان خود را نشان می دهد زوال عقل و تداخل در سیستم های عصبی خودکار می باشد که عواملی از جمله عدم کنترل حرکات بدن یا تشنج را به وجود می آورد. در واقع در اوایل بیماری این علائم بیشتر خود را نشان می دهند. در واقع هر یک از علل پارکینسونیسم مانند زوال عقل و مشکلات لوی بادی (lewy bodies) منحصر به فرد می باشد که به این بیماری مبتلاست.

 

علل وقوع پارکینسونیسم

بیماری پارکینسونیسم می تواند ناشی از خود بیماری پارکینسون باشد که خود این بیماری بیشتر از بیماری های دیگر پارکینسونیسم را تحت تاثیر قرار می دهد. از دیگر عوامل این بیماری می توان به موارد زیر اشاره کرد:

انحطاط کورتیکوباسال (corticobasal degeneration): این وضعیت باعث زوال عقل شده و ماهیچه های یک سمت از بدن را دچار اختلال کرده و مانع حرکت آن قسمت از بدن می شود .

لوی بادی (lewy body): این وضعیت فرد را دچار زوال عقلی کرده و تغییراتی در هشیاری وی بوجود می آورد همچنین موجب توهمات بصری می شود که در واقع بر اساس تحقیقات انجام شده توسط دانشجویان پزشکی دانشگاه تگزاس جنوب غربی، یکی از شایع ترین علل مبتلا شدن به زوال عقلی، لوی بادی (lewy body) می باشد.

بیماری پارکینسونیسم

کاهش اندازه ی عضلات(MSA): این بیماری بر هماهنگی عملکرد روده و مثانه اثر گذاشته و اختیار خود آگاه فرد را دچار مشکل می کند.

فلج فوق هسته ای (Progressive supranuclear palsy): علاوه بر اینکه مراجع در این اختلال دچار زوال عقلی می شود، حرکت دادن مردمک چشم نیز برایش کار دشواری می باشد به همین دلیل نگاه کردن به بالا و پایین برای این افراد سخت و دشوار است. افراد مبتلا به این بیماری علائم پارکینسونی نیز از خود بروز می دهند.

طبق تحقیقات مرکز پزشکی دانشگاه تگزاس جنوب غربی، شرایط فوق از شایع ترین علت های پارکینسونیسم است. تعداد افرادی که این شرایط را دارند، حدود یک چهارم افرادی است که بیماری پارکینسون دارند. یکی دیگر از انواع دلایل رایج نیز می توان به پارکینسونیسم عروقی اشاره کرد که از جمله بیماری های کمیاب می باشد. این وضعیت موجب سکته های متعدد و کوچک می شود که می تواند مانع تعادل، پیاده روی و حافظه فرد شود.

پارکینسونیسم گاهی ناشی از مصرف برخی داروها می باشد که در واقع پزشکان و دانشمندان توسط تحقیقاتی به این نتیجه رسیدند که مواد مخدر و برخی داروها می تواند فرد را به پارکنسونیسم مبتلا کند. از جمله داروهای هالوپریرول (Haldo)، متوکلوپرامید (Abilify)، آرپیرازول (Reglan) از مواد دارویی هستند که در آن فرد دچار این نوع بیماری می شود. اگر فردی که مبتلا به مواد مخدر می باشد مبتلا به پارکینسونیسم باشد در قدم اول بهتر است فرد به کمک پزشکان دوز مصرف خود را پایین آورده سپس مراحل درمانی را شروع کند.

 

چگونه پزشکان پارکینسونیسم را تشخیص می دهند؟

تصویر برداری و اسکن یکی از مراحلی است که پزشک توصیه کرده و توسط آن مقدار دوپامین موجود در مغز را مورد بررسی قرار می دهد. همچنین با بررسی تاریخچه و نقد و بررسی احوالات گذشته و بررسی آن با حالات فعلی می توان تشخیص این بیماری را تایید کند. با تحقیق در مورد داروهای مصرفی که در گذشته و امروزه از آن ها استفاده می کند هم راه دیگری برای تشخیص این بیماری توسط پزشک می باشد. و در آخر آزمایش خون و تست های مربوطه (dat-spect) از جمله راه های تشخیص پارکینسونیسم است.

 

درمان پارکینسونیسم

پارکینسونیسم از جمله بیماری هایی می باشد که دارو درمانی یکی از راه های درمان آن است. یکی از رایج ترین دارو های تجویز شده به بیماران پارکینسونیسمی “لودوپا” می باشد . این دارو به افزایش دوپامین کمک کرده و به مغز و فعالیت آن کمک می کند . لودوپا می تواند مقدار دوپامین موجود در مغز را افزایش داده و در کنترل حرکات بدن به فرد مبتلا کمک کند. هرچند که مشکلات افراد مبتلا به این بیماری فقط دوپامین نیست.

در واقع این بیماری از جمله بیماری های چالش برانگیز برای پزشکان متخصص می باشد چرا که گاهی دارو برای برخی مبتلایان اثری ایجاد نکرده و ایجاد مشکل هم می کند. این بیماری در افراد مختلف متفاوت است یعنی برای مثال فردی که دچار انحطاط کورتیکوباسال (corticobasal degeneration) است یا تشنج دارد داروهای ضد افسردگی و بوتولونیم به او تزریق می شود.

از دیگر راه های درمان برای افراد دچار به پارکینسونیسم کارهای فیزیکی و به حرکت در آوردن عضلات بدن می باشد که با گذشت زمان با انجام این تمرینات فرد می تواند به تقویت عضلات خود کمک کند.

در آخر اینکه پارکینسونیسم در افراد مختلف متفاوت است و همچنین سرعت ابتلا شدن به آن در افراد متفاوت فرق دارد. در واقع بر اساس تحقیقات انجام شده بر روی بیماران پارکینسونی نرخ زنده ماندن افراد مبتلا بستگی به کاهش اندازه ی عضلات (MSA) دارد که حدود ۶ سال است. ولی افراد مبتلا به نوع دیگر از پارکینسونیسم می توانند امید به زندگی طولانی تر یا کوتاه تر داشته باشند. سرعت پیشرفت علائم پارکینسونیسم بیشتر از خود بیماری پارکینسون می باشد. با این حال محققان هر روزه در تلاش یافتن راه های درمان بهتر برای این بیماری می باشند.

 

منبع


شرکت فن آسا با آگاهی از نیاز افراد مبتلا به لرزش دست یا بدن محصولی را تولید کرده است تا افرادی که به علت لرزش دست نمی توانند به تنهایی غذا بخورند یا در غذا خوردن مشکل دارند، به راحتی و تنهایی از پس این کار برآیند.

“قاشق یار”، نوعی قاشق هوشمند که با بهره گیری از تکنولوژی روز دنیا طراحی شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر درمورد قاشق یار به این لینک مراجعه کنید.

 

قاشق یار

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *