تحریک عمقی مغز

فهرست مطالب

تحریک عمقی مغز (DBS) چیست؟ | عمل جراحی پارکینسون

تحریک عمقی مغز (DBS) یک روش جراحی است که شامل کاشت الکترودهایی در مغز است که تکانه‌های الکتریکی را ارسال می‌کنند که فعالیت غیرطبیعی ای را که باعث ایجاد علائم می‌شود، مسدود یا تغییر می‌دهد.

سیستم تحریک عمقی مغز از چهار بخش تشکیل شده است:

🟠 لیدها (سیم های عایق نازک) که به الکترودهایی ختم می شوند که در مغز کاشته می شوند.

🟠 یک دستگاه کوچک ضربان ساز به نام تولید کننده پالس که پالس های الکتریکی را ایجاد می کند.

🟠 سیم های اکستنشن که پالس های الکتریکی را از دستگاه حمل می کنند و به سرنخ های کاشته شده در مغز متصل می شوند.

🟠 دستگاه برنامه نویس دستی که سیگنال های دستگاه را تنظیم می کند و می تواند دستگاه را خاموش و روشن کند.

فهرست مطالب

در تحریک عمیق مغز، الکترودها در نواحی مورد نظر مغز قرار می گیرند. الکترودها توسط سیم به نوعی دستگاه ضربان ساز (به نام مولد پالس قابل کاشت) که در زیر پوست قفسه سینه در زیر استخوان ترقوه قرار می گیرد متصل می شوند.

پس از فعال شدن، مولد پالس، پالس های الکتریکی پیوسته را به نواحی مورد نظر در مغز ارسال می کند و مدارهای مغز را در آن ناحیه از مغز تغییر می دهد. سیستم تحریک عمقی مغز مانند ضربان ساز قلب عمل می کند. در واقع، تحریک عمیق مغز به عنوان “پیس میکر برای مغز” شناخته می شود.

dbs

تحریک عمقی مغز (DBS) و درمان پارکینسون

تحریک عمقی مغز (DBS) تکانه های الکتریکی را به ناحیه مورد نظر مغز که مسئول علائم حرکتی ناشی از بیماری پارکینسون است، ارسال می کند. تکانه‌های الکتریکی فعالیت غیرطبیعی را که در مدار مغز رخ می‌دهد، مختل می‌کند که باعث ایجاد علائم می‌شود.

مطالعه بیشتر: بیماری پارکینسون چیست؟

سه ناحیه در مغز وجود دارد که می‌تواند هدف تحریک عمیق مغز در بیماران مبتلا به پارکینسون باشد. آن ها هسته ساب تالاموس، گلوبوس پالیدوس اینترنوس و هسته میانی شکمی تالاموس هستند. هر یک از این نواحی نقشی در مدار مغز که مسئول کنترل حرکت است، ایفا می کنند.

هدف قرار دادن ناحیه خاصی از مغز در فرد مبتلا به بیماری پارکینسون به علائم آن بستگی دارد که باید درمان شوند. به عنوان مثال، تحریک عمیق مغزی هسته ساب تالاموس برای تمام علائم حرکتی اصلی بیماری پارکینسون، مانند لرزش بدن، کندی حرکت (برادی‌کینزی)، سفتی بدن، و مشکلات راه رفتن و تعادل مؤثر است. تحریک عمقی مغز گلوبوس پالیدوس یکی دیگر از اهداف موثر برای طیف وسیعی از علائم پارکینسون است. هدف تالاموس گاهی برای بیمارانی که علائم لرزش دارند انتخاب می شود.

ویدئو جراحی تحریک عمقی مغز (DBS)

فیلم عمل جراحی پارکینسون

در این ویدئو تاثیر عمل جراحی تحریک عمقی مغز DBS بر اختلالات حرکتی مغز و اعصاب و تاثیر DBS بر اختلالات حرکتی مورد بررسی قرار می‌گیرد.

این عمل جراحی بر افراد مبتلا به دیستونی و پارکینسون صورت گرفته و موفقیت آمیز بوده است. البته ذکر این نکته ضروری است که DBS یک علاج نیست بلکه یک گزینه درمانی معتبر است.

چگونه بفهمم که کاندیدای تحریک عمیق مغز (DBS) هستم؟

بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون قبل از اینکه کاندیدای تحریک عمیق مغزی (DBS) در نظر گرفته شوند، باید تحت یک فرآیند ارزیابی گسترده قرار گیرند. در حالت ایده آل، یک تیم چند رشته ای متشکل از متخصصان در زمینه اختلالات حرکتی، بیمار را ارزیابی خواهند کرد. این تیم بالینی معمولاً شامل یک متخصص مغز و اعصاب، جراح مغز و اعصاب، روانشناس اعصاب و روانپزشک است.

اگر بیماران از طریق داروها به خوبی مدیریت شوند، انجام DBS نیاز نیست. کاندیدهای DBS بیمارانی هستند که یک یا چند مورد از معیارهای زیر را دارند:

🟢 با وجود دریافت دوز مناسب لوودوپا و سایر داروها، علائم به خوبی کنترل نمی شوند.

🟢 علائم به طور قابل توجهی کیفیت زندگی بیماران را کاهش می دهد.

🟢 حرکات غیر ارادی، غیر طبیعی یا کنترل نشده (دیسکینزی) یا نوسانات حرکتی علیرغم تنظیم داروها بهبود نمی یابند.

🟢 چهار دوز یا بیشتر از لوودوپا در روز مورد نیاز است.

🟢 لرزش هایی که با دارو قابل کنترل نبوده اند.

تست پاسخ لوودوپا

پاسخ بیمار به یک دوز از لوودوپا، آزمایش دیگری است که پزشکان برای شناسایی بیمارانی که احتمالاً از عمل DBS سود می برند استفاده می کنند. در این آزمایش، بیماران مصرف لوودوپا را به مدت ۸ تا ۱۲ ساعت قطع می کنند و سپس یک دوز واحد دریافت می کنند. اگر بیماران پس از دریافت تک دوز لوودوپا، پاسخ مثبت و واضحی داشته باشند، احتمالاً از نتیجه عمل DBS سود خواهند برد.

برای بسیاری از بیماران، پاسخ به DBS مشابه لوودوپا است اما بدون نوسان علائم خواهد بود. علاوه بر این، DBS هنوز برای لرزش در بیماری پارکینسون موثر است که ممکن است به لوودوپا پاسخ ندهد و همچنین به کاهش دیسکینزی مربوط به مصرف دارو کمک خواهد کرد.

نحوه انجام عمل تحریک عمقی مغز (DBS)

قبل از شروع عمل واقعی، برای اکثر بیماران، یک قاب سر (قاب سر استریوتاکتیک) روی سر شما قرار می گیرد که سر شما را در طول تصویربرداری مغز ثابت نگه می دارد و برای رساندن الکترود به محل هدف در مغز استفاده می شود. از پین ها یا پیچ های جراحی برای محکم کردن قاب روی سر استفاده می شود. ماده بیهوشی یا بی حس کننده معمولاً در این بخش از عمل تزریق می شود.

جراح مغز و اعصاب شما سیستم تحریک عمقی مغز را در یک تا سه مرحله کاشت می کند.

جراحی پارکینسون

ابتدا یک سوراخ کوچک در جمجمه ایجاد می شود. لیدها که دارای الکترود در انتهایشان هستند، از این سوراخ عبور داده می شوند و با جراحی در مناطقی از مغز که به عنوان محل(های) مسئول حرکات ناشی از بیماری پارکینسون شناسایی شده اند، کاشته می شوند.

اکثر افراد مبتلا به بیماری پارکینسون به یک لید در هر طرف مغز نیاز دارند مگر اینکه علائم عمدتاً یک طرفه باشند (در این صورت فقط یک لید در یک طرف مغز مورد نیاز است). هر طرف (نیمکره) مغز سمت مخالف بدن را کنترل می کند، بنابراین هر لید در سمت مخالف جایی که علائم در آن رخ می دهد وارد می شود. گاهی اوقات این روش به صورت مرحله ای انجام می شود. یک لید در یک زمان قرار می گیرد و سپس جراحی دیگری برای طرف دیگر انجام می شود. در سایر بیماران، هر دو لید در طول یک عمل قرار می گیرند. بسیاری از اوقات بیماران در حین تزریق لید بیدار هستند. همچنین گاهی اوقات از MRI ​​حین عمل برای تصویربرداری از محل لید استفاده می شود.

در یک عمل جداگانه تقریباً ۱ هفته بعد، یک یا دو دستگاه تولید کننده پالس با باتری (یکی در هر لید) درست در زیر پوست در ناحیه بالای قفسه سینه شما در زیر استخوان ترقوه کاشته می شود. یک سیم اکستنشن به لید که از قبل در مغز قرار گرفته است متصل می شود، سپس در زیر پوست شما در پشت گوش و پایین گردن به دستگاه تولید کننده پالس تونل می شود.

شما حدود ۲ تا ۴ هفته پس از جراحی ایمپلنت (کاشت)، برای ویزیت به مطب باز خواهید گشت. مولد پالس کاشته شده توسط یک دستگاه دستی روشن می شود و پالس های الکتریکی تا بهبود علائم تنظیم می شوند. (دستگاه پالس های الکتریکی را از طریق این سیم ها به مغز می فرستد.) دستگاه دستی می تواند سطح باتری را نیز بررسی کند و می تواند دستگاه را خاموش و روشن کند.

چندین ویزیت برنامه ریزی بعدی، برای تنظیم دقیق تحریک ارسال شده به مغز برای تسکین علائم مورد نیاز است. سپس برای ادامه بررسی برای اطمینان از اینکه سیستم به درستی کار می کند، به طور منظم ویزیت های پیگیری طولانی مدت برنامه ریزی شده لازم است، تحریک را در صورت نیاز تنظیم کنید تا علائم را بهتر کنترل کند و عمر باتری دستگاه را بررسی کنید.

مزایای جراحی پارکینسون

DBS بر خلاف تالاموتومی و پالیدوتومی که با جراحی، قسمت های کوچکی از مغز را از بین می برد و در نتیجه دائمی و غیرقابل برگشت است، در هیچ بخشی از مغز آسیب دائمی ایجاد نمی کند.
با تغییر بیماری فرد یا تغییر پاسخ او به داروها، تحریک الکتریکی قابل تنظیم و برگشت پذیر است.
از آنجایی که DBS برگشت پذیر است و آسیب دائمی به مغز وارد نمی کند، استفاده از گزینه های درمانی ابتکاری که هنوز در دسترس نیست ممکن است امکان پذیر باشد. تالاموتومی و پالیدوتومی منجر به تغییرات کوچک اما دائمی در بافت مغز می شود. در صورت انجام این روش ها ممکن است پتانسیل فرد برای بهره مندی از درمان های آینده کاهش یابد.
اگر DBS باعث ایجاد عوارض جانبی بیش از حد بدون هیچ عواقب طولانی مدت شود، محرک را می توان در هر زمانی خاموش کرد.

جراحی پارکینسون

عوارض جراحی پارکینسون (تحریک عمقی مغز)

مانند هر عمل جراحی، خطرات و عوارضی نیز وجود دارد. عوارض DBS به سه دسته تقسیم می شوند: عوارض جراحی، عوارض سخت افزاری (دستگاه و سیم) و عوارض مربوط به تحریک.

  • عوارض جراحی شامل خونریزی مغزی، عفونت مغزی، محل نامناسب (جایگیری نادرست) لیدهای DBS
  • عوارض سخت افزاری عبارتند از: حرکت لیدها، خرابی لید، از کار افتادن هر قسمت از سیستم DBS، درد روی دستگاه مولد پالس، خرابی باتری، عفونت اطراف دستگاه و شکستن دستگاه از طریق پوست با تغییر ضخامت پوست و لایه چربی به واسطه تغییر سن.
  • عوارض مربوط به تحریک در تمام بیماران در مرحله برنامه ریزی دستگاه رخ می دهد. عوارض جانبی شایع عبارتند از: حرکات ناخواسته (دیسکینزی)، فریزینگ (احساس چسبیدن پاها به زمین)، بدتر شدن تعادل و راه رفتن، اختلال گفتار، انقباضات غیرارادی عضلات، بی حسی و گزگز (پاراستزی)، و دوبینی (دوبینی). این عوارض جانبی با تنظیم دستگاه قابل برگشت هستند.

تاثیر جراحی تحریک عمقی مغز بر پارکینسون

تحریک عمیق مغز تسکین بسیار خوبی برای علائم اغلب بیماران از جمله لرزش، سفتی (سفتی)، کندی حرکت (برادی‌کینزی)، یخ زدن در راه رفتن (به نظر می‌رسد پاها به زمین چسبیده است) و دیسکینزیا است. مطالعات طولانی مدت بهبود مستمر لرزش، برادی‌کینزی و دیسکینزی را نشان داده‌اند. بسیاری از بیماران می توانند داروهای خود را کاهش دهند و سطح عملکرد خود را از جمله مشارکت مستقل در فعالیت های روزمره زندگی مورد نیاز برای مراقبت از خود حفظ کنند.

آیا تحریک عمیق مغز بیماری پارکینسون را درمان می کند؟

تحریک عمیق مغز، بیماری پارکینسون و لرزش آن را درمان نمی کند. با این حال، ممکن است به طور قابل توجهی علائم حرکتی را بهبود بخشد، که عملکرد و کیفیت زندگی بیمار را بهبود می بخشد.

تست آنلاین پارکینسون روشی سریع و آسان برای تشخیص بیماری پارکینسون است. برای شروع تست بر روی تصویر زیر کلیک کنید:

سوالات متداول درمورد جراحی پارکینسون

برای بخشی از عمل بیهوش می‌شوید یا بی‌حسی موضعی دریافت می‌کنید، ممکن است برای قرار دادن لید و الکترود بیدار باشید یا نباشید، و زمانی که مولد تحریک کاشته می‌شود بیهوش خواهید بود. برای ارائه جزئیات بیشتر:
🟠 یک بی حس کننده موضعی در مناطقی از سر که در آن از پین یا پیچ برای محکم کردن قاب سر استفاده می شود استفاده می شود و بیهوشی در آن زمان اعمال می شود.
🟠 در ابتدای عمل، در حالی که تیم جراحی در حال باز کردن پوست و سوراخ کردن دهانه جمجمه برای قرار دادن لید هستند، بیهوش می شوید.
🟠 اکثر بیماران برای قرار دادن لید و الکترود بیدار خواهند بود. این بخش از جراحی دردناک نیست، زیرا مغز دردی را احساس نمی کند. بیدار بودن به تیم جراحی اجازه می دهد تا هنگام آزمایش اثرات تحریک با شما تعامل داشته باشند. با این حال، برخی از بیمارانی که نمی توانند این روش را در حالت بیداری تحمل کنند، می توانند الکترود و لید را تحت بیهوشی عمومی قرار دهند. محل قرارگیری لید در زمان واقعی توسط تصویربرداری MRI هدایت می شود. این روش در یک اتاق عمل ویژه مجهز به MRI انجام می شود.
🟠 کاشت مولد پالس در قفسه سینه و اتصال لیدهای دستگاه به لید در مغز معمولاً با بیهوشی عمومی انجام می شود.

بله. با این حال، دوز شما ممکن است در طول زمان بسیار کاهش یابد.

میانگین اقامت در بیمارستان پس از کاشت لیدهای DBS حدودا ۱ تا ۲ روز است. اکثر بیماران می توانند در همان روزی که باتری آن ها قرار می گیرد به خانه برگردند.

🟢 بخیه ها ۱۰ تا ۱۴ روز پس از جراحی برداشته می شوند.
🟢 هر یک از چهار محل جراحی باید تا زمانی که خشک شوند با پانسمان پوشانده شوند. شما می توانید سر خود را با یک پارچه مرطوب بشویید و از شستن ناحیه جراحی اجتناب کنید.
🟢 شما می توانید موهای خود را فقط یک روز پس از برداشتن بخیه ها شامپو بزنید، اما فقط به آرامی.
🟢 نباید نواحی زخم را خراشیده یا تحریک کنید.

🟢 تا ۲ هفته پس از جراحی نباید حتی فعالیت های سبک انجام دهید. شامل کارهای خانه و فعالیت جنسی هم می شود.
🟢 ۴ تا ۶ هفته پس از جراحی نباید فعالیت های سنگین انجام دهید. شامل دویدن، شنا، یا هر ورزش دیگری است. برای اینکه زخم جراحی شما به خوبی التیام یابد، باید از هر کار سختی اجتناب کنید. اگر در مورد فعالیت ها سوالی دارید، قبل از انجام آن ها با پزشک خود تماس بگیرید.
🟢 بیشتر از ۲ کیلو نباید بار بردارید. برای حداقل ۲ هفته.
🟢 نباید دست‌هایتان را بالای شانه‌ها ببرید یا بیش از حد خم کنید یا گردن خود را دراز کنید.
🟢 بسته به نوع کاری که انجام می دهید، ممکن است ظرف ۴ تا ۶ هفته به سر کار خود بازگردید.

در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:
🟢 سردردهای شدید و مداوم.
🟢 خونریزی از محل جراحی
🟢 قرمزی یا افزایش تورم در ناحیه برش
🟢 از دست دادن بینایی
🟢 تغییر ناگهانی در بینایی
🟢 دمای پایدار ۳۸ درجه سانتی گراد یا بالاتر

باتری ها می توانند ۳ تا ۵ سال در دستگاه های غیر قابل شارژ و تا ۱۵ سال یا حتی بیشتر در دستگاه های باتری قابل شارژ دوام بیاورند. با این حال، این زمان ها ممکن است به طور قابل توجهی متفاوت باشد. برای تعویض باتری به یک روش سرپایی ساده نیاز است. دستگاه های باتری قابل شارژ را می توان روزانه (حدود ۳۰ دقیقه) یا هر ۱۰ تا ۱۴ روز (حدود ۴ ساعت) شارژ کرد. پزشک شما بر اساس تنظیمات درمانی خود در مورد اینکه چقدر باید باتری خود را شارژ کنید، صحبت خواهد کرد.

در حالی که می توانید از اکثر وسایل الکترونیکی استفاده کنید، باید توجه داشته باشید که:
🟢 برخی از دستگاه‌ها، مانند آشکارسازهای سرقت و دستگاه‌های غربالگری، مانند دستگاه‌هایی که در فرودگاه‌ها، فروشگاه‌های بزرگ و کتابخانه‌های عمومی یافت می‌شوند، می‌توانند باعث روشن یا خاموش شدن انتقال‌دهنده عصبی شما شوند. معمولاً یک احساس ناراحت کننده ایجاد می کنند. با این حال، علائم شما ممکن است به طور ناگهانی بد شود. کارت شناسایی که به شما داده شده را همیشه همراه داشته باشید. با این کار، می‌توانید برای دور زدن آن دستگاه‌ها درخواست کمک کنید.
🟢 می توانید از لوازم خانگی، کامپیوتر و تلفن همراه استفاده کنید. آن ها معمولاً با محرک کاشته شده شما تداخلی ندارند.
- یک آهنربا برای فعال و غیرفعال کردن محرک شما ارائه می شود. این آهنربا ممکن است به تلویزیون ها، کارت های اعتباری و دیسک های کامپیوتر آسیب برساند. همیشه آن را حداقل ۱ پا از این موارد دور نگه دارید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Shopping Cart
به بالای صفحه بردن