ریزش آب دهان در بیماران پارکینسون

ریزش بیش از حد آب دهان، سیالوره نامیده می شود، یکی از علائم رایج پارکینسون است و می تواند باعث ایجاد بی نظمی در موقعیت های اجتماعی شود. از خیس شدن ملایم بالش در هنگام خواب تا آبریزش بزاق در لحظات ناخواسته متغیر است. به عنوان مثال، می تواند هنگامی اتفاق بیفتد که سر پایین باشد، دهان به طور غیرارادی باز نگه داشته شود (همانطور که در PD پیشرفته اتفاق می افتد) یا هنگامی که شخصی به فعالیتی مشغول است و از نیاز به بلع خودکار منحرف می شود.

آبریزش آب دهان همراه با مشکلات گفتاری و بلع در بین علائم غیر حرکت وجود دارد حتی اگر دلیل اصلی آن حرکت باشد: کاهش هماهنگی، کندی حرکت (برادیکینزیا) و سفتی عضلات دهان و گلو.

پارکینسون باعث کاهش اقدامات خودکار، از جمله بلع، ایجاد عدم توانایی در مدیریت جریان بزاق در دهان و اطراف آن می شود. در PD معمولاً میزان بزاق بدن شما طبیعی است، اما مشکلات بلع – بلعیدن کمتر یا کاملاً کم – منجر به جمع شدن بزاق در دهان می شود.

هنگامی که شدید باشد، آبریزش نشانگر مشکل جدی در بلع است (که به آن دیسفاژی نیز گفته می شود)، که می تواند باعث خفگی فرد در غذا و مایعات شود و حتی منجر به ذات الریه آسپیراسیون شود.

ریزش آب دهان در بیماران پارکینسون

مدیریت آبریزش آب دهان

اگر در ریزش آب دهان مشکل دارید، می توانید با یک آسیب شناس گفتار زبان ملاقات کنید. این متخصصان می توانند آزمایش بلع را برای تشخیص هرگونه مشکل انجام دهند و همچنین می توانند راهکارهایی برای کمک به شما در زمینه ریزش آب دهان ارائه دهند.

یک ترفند، مکیدن آب نبات سفت یا آدامس، ترجیحاً بدون قند است. آب نبات و آدامس فک و رفلکس خودکار بلع را فعال می کند و می تواند به تخلیه بزاق کمک کند و موقتاً از ریزش آب راحت می شود.

تاکتیک دیگر استفاده از بند عرق روی مچ دست شماست. از آن می توان برای پاک کردن دهان در صورت لزوم استفاده کرد و یک لوازم جانبی نسبتاً غیر قابل مشاهده است.

اگر این استراتژی های سبک زندگی موثر نباشند، با تنظیم داروهای ضد PD ممکن است بلع آسان شود. برخی دیگر از گزینه های دارویی با نسخه نیز وجود دارد:

  • گلیکوپیرولات و سایر داروهای خوراکی آنتی کولینرژیک (تری هکسی فنیدیل، بنزتروپین، هیکوزامین): داروهای خوراکی آنتی کولینرژیک، به عنوان یک کلاس، تولید بزاق را کاهش می دهند. معمولاً به عنوان یک عارضه جانبی (خشکی دهان) درک می شود، اما در این حالت این یک مزیت است. سایر عوارض آنتی کولینرژیک ممکن است دیده شود، از جمله خواب آلودگی، گیجی، استفراغ، سرگیجه، تاری دید، یبوست، گرگرفتگی، سردرد و احتباس ادرار. داروهای آنتی کولینرژیک همچنین می توانند عوارض جانبی ذهنی داشته باشند، بنابراین استفاده از آن ها باید به دقت مورد بررسی قرار گیرد.
  • پچ اسکوپولامین: این پچ، داروی ضد کولینرژیک ارائه می دهد که با جذب شدن آن در کل جریان خون، تولید بزاق را کند می کند. عوارض جانبی مشابه مواردی است که با استفاده از داروهای خوراکی آنتی کولینرژیک مشاهده می شود.
  • قطره چشمی آتروپین ۱٪ (آنتی کولینرژیک): این روش درمانی به صورت ۱-۲ قطره زیر زبان در روز برای خشک شدن دهان انجام می شود. عوارض جانبی سیستمیک با این روش درمانی محلی بسیار کم است.
  • سم بوتولینوم A: سم بوتولینوم عضلات را ضعیف می کند. سم بوتولینوم A (بوتاکس) گاهی اوقات برای کاهش تولید بزاق برای افرادی که مشکل ریزش آب دارند استفاده می شود. سم بوتولینوم B (Myobloc) برای درمان دیستونی استفاده می شود. تزریق سم بوتولینوم A به غدد بزاقی گونه و فک باعث کاهش بزاق بدون عوارض جانبی می شود، به جز ضخیم شدن ترشح مخاط دهان. بوتاکس همیشه موثر نیست، اما وقتی کار می کند قبل از اینکه از بین برود و تزریق مجدد لازم باشد، این مزیت می تواند چندین ماه طول بکشد. سم بوتولینوم A می تواند یک درمان موثر برای ریزش شدید آب باشد، اگرچه قرص ها، قطره های پچ و دهان ابتدا باید به منظور صرفه جویی در هزینه امتحان شوند. وقتی ترشحات دهان عمیق و غلیظ است احتمالاً باید از سم بوتولینوم اجتناب شود. سم بوتولینوم B هنگامی که برای دیستونی استفاده می شود باعث خشکی دهان می شود، اما از طرف FDA برای ریزش آب دهان مورد تایید نیست.

منبع: parkinson.org


شرکت فن آسا با آگاهی از نیاز افراد مبتلا به لرزش دست یا بدن محصولی را تولید کرده است تا افرادی که به علت لرزش دست نمی توانند به تنهایی غذا بخورند یا در غذا خوردن مشکل دارند، به راحتی و تنهایی از پس این کار برآیند.

“قاشق یار”، نوعی قاشق هوشمند که با بهره گیری از تکنولوژی روز دنیا طراحی شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر درمورد قاشق یار به این لینک مراجعه کنید.

قاشق یار

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *