درد در بیماران پارکینسون : تجربه 5 نوع مختلف درد در حین بیماری

با پیشرفت بیماری پارکینسون، تجربه ایجاد تغییراتی در ستون فقرات، دست ها و پاها معمول است، در نتیجه درد در بیماران پارکینسون ممکن است حس شود.

درد در بیماران پارکینسون به پنج دسته تقسیم می شود:

  1. اسکلتی عضلانی: دردی که بر استخوان ها، عضلات، رباط ها، تاندون ها و اعصاب تأثیر می گذارد. ممکن است به طور ناگهانی رخ دهد یا طولانی مدت باشد و در یک ناحیه یا چند منطقه رخ دهد.
  2. نوروپاتیک / رادیکولار: درد مزمنی که بدن سیگنال های درد را به مغز می فرستد، که ناشی از آسیب نیست.
  3. دیستونیک: پیچش عضلانی، اسپاسم یا گرفتگی عضلانی مداوم یا تکراری که می تواند در زمان های مختلف روز و در مراحل مختلف پارکینسون رخ دهد.
  4. آکاتیزیا (Akathisia) یا بی قراری حرکتی: باعث می شود که احساس بی قراری یا ناتوانی در آن بی حرکت باشد
  5. درد مرکزی: وضعیت عصبی ناشی از اختلال عملکرد که بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می گذارد و در برابر درمان مقاوم است.

تقریباً هر فردی که با PD زندگی می کند، درجاتی از سفتی عضله را تجربه خواهد کرد. سفتی عضلات مرتبط با PD بیشتر در عضلاتی که اندام و تنه را خم می کنند قابل مشاهده است. تجربیات معمول شامل خم شدن گردن، پیچ خوردن تنه با افتادگی شانه ها و خم شدن در مچ دستان، انگشتان، آرنج، لگن و زانوها است. این تغییرات با گذشت زمان پیشرفت می کنند.

یک سوم یا بیشتر از افراد مبتلا به PD سرانجام در تغییر وضعیت قرار می گیرند، اگرچه این اتفاق بیشتر در PD پیشرفته رخ می دهد. برخی از افراد با خم شدن شدید به سمت جلو یا به یک طرف تغییرات شدید وضعیتی را تجربه می کنند.

سایر تغییرات شایع شامل دیستونی، اسپاسم عضلات و گرفتگی عضلات است که به ویژه در پا مشاهده می شود. و پوکی استخوان، که در آن استخوان ها ضعیف شده است که می تواند خطر سقوط و شکستگی را افزایش دهد. سرانجام، بررسی تأثیر جراحی های ارتوپدی در ناهنجاری های ستون فقرات غیر مرتبط با PD، تعویض مفصل ران و زانو و سایر مشکلات استخوانی مهم است، که ممکن است چالش های منحصر به فردی را برای افراد مبتلا به PD ایجاد کند. اگرچه افراد مبتلا به PD می توانند از چنین جراحی هایی بهره مند شوند، اما ممکن است بهبودی طولانی تر و پیچیده تری نسبت به افراد بدون PD داشته باشند.

درد در بیماران پارکینسون
درد در بیماران پارکینسون

سفتی، ضعف عضلات و انقباضات غیرارادی عضلات (دیستونی) می تواند باعث تغییر شکل دردناک در افراد مبتلا به PD شود. ستون فقرات کج یا پیچ خورده همچنین می تواند فرد را از تعادل خارج کرده و خطر سقوط را افزایش دهد. این تغییرات معمول در اسکلت و استخوان ها می تواند با PD ایجاد شود:

  • شانه یخ زده: سفتی، درد و از دست دادن دامنه حرکتی شانه، بسیاری از افراد این علامت را قبل از تشخیص PD تجربه می کنند.
  • انگشتان خم شده: یک انگشت ممکن است کشیده شود، انگشت شست ممکن است به داخل تا شود، انگشتان ممکن است به سمت پایین کف دست و پا بسته شوند، انگشت شست ممکن است به سمت بالا خم شود در حالی که انگشتان دیگر در زیر حلقه می شوند.
  • وضعیت خمیده (کامپتوکورمیا): ستون فقرات هنگام راه رفتن، در شدیدترین موارد تا ۹۰ درجه، به جلو خم می شود. این وضعیت به این دلیل بوجود می آید که لگن و زانوها خم هستند و هنگام خوابیدن این حالت از بین می رود.
  • خم شدن به پهلو (سندرم پیزا): هنگام نشستن، ایستادن یا راه رفتن، به طور غیر ارادی تنه را به یک طرف متمایل کنید. همیشه به یک سمت.
  • اسکولیوز: پیچ خوردگی یا انحنای جانبی ستون فقرات.
  • سر افتاده (آنتروکولیس): سر و گردن به جلو خم می شوند. چانه ممکن است تا پایین جناغ یا استخوان سینه پایین بیاید (در آتروفی سیستم چندگانه بیشتر از PD است).
  • شکستگی استخوان: افراد مبتلا به PD در معرض خطر شکستگی استخوان، به ویژه فرود آمدن روی مفصل ران قرار دارند. و شکستگی های کاسه زانو نیز شایع و دردناک است و گاهی اوقات تشخیص داده نمی شود.
  • تراکم استخوان کم: استخوان ها ممکن است ضعیف شده و در اثر کمبود ورزش تحمل وزن در حین پیاده روی و کمبود کلسیم و ویتامین D، در معرض پوکی استخوان قرار گیرند. سایر عوامل خطر پوکی استخوان شامل سن بالاتر، جنسیت (زنان> مردان)، پایین بودن وزن بدن و سیگار کشیدن فرد مبتلا به PD که به پوکی استخوان مبتلا است در صورت سقوط، احتمال شکستن استخوان بیشتر است.

علائم دیگر: پیری یا پارکینسون؟

از آنجا که بزرگترین عامل خطر برای ابتلا به PD، سن است (میانگین سن تشخیص ۶۰ سال است)، مشکلات اسکلتی مرتبط با پیری اغلب توسط افراد مبتلا به پارکینسون تجربه می شود. در حالی که مشخص نیست که PD خطر یا حتی شدت این بیماری های اسکلتی را افزایش می دهد، اما مشکلات PD می تواند علائم این شرایط را برجسته تر کند.

آرتروز، آسیب مفصلی همراه با ساییدگی و پارگی مفاصل در پیری تقریباً جهانی است. آرتروز تمایل دارد مفاصل بزرگتر مانند لگن و زانو را تحت تأثیر قرار دهد.
آرتروز ستون فقرات نیز بسیار شایع است. ممکن است به توسعه تنگی نخاع، باریک شدن کانال در ستون فقرات که نخاع را در خود جای داده است، کمک کند. در موارد شدید، تنگی نخاع هنگام خروج از ستون فقرات و یا حتی خود نخاع باعث آسیب به اعصاب می شود.
اختلالات دیسک های فیبری بین استخوان های ستون فقرات نیز می تواند باعث درد، بی حسی یا ضعف اندام شود.

درمان

درمان های پزشکی می توانند به از بین بردن سفتی و انقباضات عضلانی کمک کنند که به تغییر وضعیت بدن کمک می کند. رویکرد درمانی، بسیار به علائم منحصر به فرد و سلامت کلی فرد بستگی دارد. پزشک شما ممکن است توصیه کند:

  • دوپامین: داروی استاندارد برای علائم حرکتی PD، کاربیدوپا / لوودوپا (که اغلب با عنوان Sinemet® تجویز می شود). اگر قبلاً دوپامین مصرف نکرده اید، شروع این دارو ممکن است علائمی مانند حالت خمیده را بهبود بخشد و از پایدار ماندن علائم جلوگیری کند. اگر قبلاً دوپامین مصرف کرده اید، دوز و برنامه دارویی خود را با پزشکتان مرور کنید تا مطمئن شوید که به خوبی کار می کند.
  • تزریق بوتولینوم (بوتاکس): این تزریق ها باعث آرامش عضلات خم شده یا اسپاسم می شوند. به طور معمول در مناطق خاص تحت تأثیر قرار می گیرند، مانند دست ها، پاها و گردن، اما نه در عضلات بزرگتر که درگیر ناهنجاری های وضعیتی تنه هستند.
  • تحریک عمیق مغز (DBS): یک روش جراحی است که ممکن است برای انواع خاصی از انقباضات عضلانی مفید باشد.
  • جراحی: برای درمان آرتروز قابل توجه، بیماری دیسک یا تنگی نخاع ممکن است به روش های جراحی (تعویض مفصل، جراحی ستون فقرات) نیاز باشد. مانند هر روش درمانی جراحی، خطرات و فواید آن باید با دقت سنجیده شود.

نکاتی برای حفظ سلامت استخوان ها

  • با پزشک خود در مورد رژیم دارویی PD صحبت کنید – تغییرات دارویی که ممکن است باعث کاهش مشکلات اسکلتی / ستون فقرات و راهکارهایی برای بهینه سازی داروها شود تا اطمینان حاصل شود که برای پارکینسون موثرتر هستند.
  • در مورد آزمایش تراکم استخوان از پزشک خود سوال کنید. اگر کم باشد، داروهایی برای کمک به حفظ یا افزایش آن موجود است.
  • در مورد آزمایش سطح ویتامین D در خون با پزشک خود مشورت کنید. اگر کم است، به توصیه های پزشک در مورد مصرف مکمل ها توجه کنید.
  • با ایمن سازی خانه با توصیه یک متخصص کاردرمانی و استفاده از وسایل کمکی صحیح (از جمله انواع مختلف واکر یا عصا) در صورت نیاز طبق دستورالعمل فیزیوتراپی، خطر سقوط را کاهش دهید.
  • فعال باشید و به حرکت خود ادامه دهید. ورزش به تقویت استخوان ها کمک می کند و می تواند دیستونی را از بین دیگر علائم کاهش دهد. هیچ تمرین استانداردی وجود ندارد – هر کاری که از آن لذت می برید و می توانید انجام دهید تمرین صحیحی است. سعی کنید حداقل ۳۰-۴۵ دقیقه در روز فعالیت داشته باشید. پیاده روی، شنا، یوگا، تای چی، رقص و … همه گزینه های خوبی هستند.
  • برای مشاوره در مورد چگونگی کشش، تقویت و شل کردن عضلات و برای یک برنامه تمرین متناسب با علائم PD خود، به یک متخصص فیزیوتراپی مراجعه کنید.
  • از پزشک خود در مورد تشخیص تغییرات وضعیت بد موقع، زمانی که قابل درمان هستند و قبل از اینکه دائمی شوند ، سوال کنید.
  • برای رد کردن علت های درد غیرمرتبط با PD یا تغییر در ستون فقرات غیرمرتبط با PD به پزشک خود مراجعه کنید.
  • درمان های جایگزین یا مکمل ممکن است در بعضی موارد مفید باشد. به عنوان مثال، طب سوزنی یا ماساژ می تواند به درد در برخی از بیماران پارکینسون کمک کند و ممکن است مورد توجه قرار گیرد.

منبع: parkinson.org


شرکت فن آسا با آگاهی از نیاز افراد مبتلا به لرزش دست یا بدن محصولی را تولید کرده است تا افرادی که به علت لرزش دست نمی توانند به تنهایی غذا بخورند یا در غذا خوردن مشکل دارند، به راحتی و تنهایی از پس این کار برآیند.

“قاشق یار”، نوعی قاشق هوشمند که با بهره گیری از تکنولوژی روز دنیا طراحی شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر درمورد قاشق یار به این لینک مراجعه کنید.

قاشق یار

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *