درمان دیستونی : چه روش هایی برای درمان و کنترل وجود دارد؟

بیماری دیستونی یک اختلال حرکتی-عصبی محسوب می ­شود که طی آن بیمار اسپاسم و گرفتگی مزمن در عضلاتش را تجربه می­ کند. (برای اطلاع از علائم و روش های درمانی به مقاله “دیستونی چیست؟” مراجعه نمایید). شاید شما علائمی از این بیماری را داشته باشید و از خود بپرسید آیا من به دیستونی مبتلا هستم؟ ما در مقاله پیش رو درباره اقداماتی که برای تشخیص بیماری و درمان دیستونی لازم است برای شما آماده کرده ایم.

خودتان را برای ویزیت پزشک متخصص آماده کنید!

در قدم اول بهتر است برای اطمینان به پزشک متخصص مغز و اعصاب (نورولوژیست) مراجعه نمائید. بنابراین، از پزشک وقت بگیرید و خودتان را برای ویزیت پزشک مربوطه آماده کنید.

آنچه باید جهت درمان بیماری دیستونی انجام بدهید:

  • علائم خود را یادداشت کنید. به خصوص مواردی که باعث گردیده تا به پزشک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید.
  • فهرستی از تمام داروها، ویتامین‌ها و مکمل‌هایتان تهیه نمائید.
  • سعی کنید تا اطلاعات پزشکی کلیدی خود نظیر دیگر شرایط را گردآوری و یادداشت نمائید.
  • اطلاعات شخصی مهم خود اعم از هرگونه تغییرات اخیر و عوامل استرس‌زا در زندگی‌تان را بنویسید.
  • سوالاتی را که قرار است از پزشک بپرسید، یادداشت کنید.
  • از اقوام و یا یک دوست خود بخواهید تا هنگام مراجعه به پزشک همراهتان بیاید تا در صورت فراموشی نکات آن‌ها را به شما یاداوری کند.

آنچه باید از پزشک متخصص بپرسید:

  • بیشترین احتمال و علل علائم من چیست؟
  • چه آزمایشاتی باید بدهم؟ آیا قبل آزمایش، باید کار خاصی انجام بدهم؟
  • وضعیت من آنی و یا مزمن است؟
  • متناسب با وضعیت من چه درمان‌هایی وجود دارد؟
  • چه عوارض جانبی می‌توان از این درمان‌ها انتظار داشت؟
  • چگونه می‌توانم وضعیت کلی خود را به بهترین نحو مدیریت نمایم؟

علاوه بر سوالاتی که آماده کرده‌اید تا از پزشک بپرسید، فکر کنید چه سوالاتی قرار است در وقت ملاقات از او بپرسید.

آنچه پزشکتان ممکن است از شما بپرسد:

ممکن است پس از گفتگو درباره بیماری دیستونی با پزشک، از شما سوالاتی در این زمینه پرسیده شود. آمادگی برای پاسخ دادن به برخی سوالات پزشک باعث گردیده تا زمان کمتری صرف شود. از این رو، ما به برخی سوالات پزشکتان اشاره می‌کنیم:

  • از چه وقت علائم شما شروع به بروز دادن کرد؟
  • علائم شما گاها وابسته به موقعیت پدیدار می‌شود و یا به طور متوالی اتفاق می‌افتد؟
  • به نظرتان چه موردی علائم شما را بهبود می‌بخشد؟
  • به نظرتان چه موردی علائم شما را بدتر از آنچه هست، می‌کند؟
  • آیا کسی از میان خانواده و یا اقوام مبتلا به دیستونی می‌باشد؟

درمان دیستونی

اقداماتی که ممکن است پزشکتان برای تشخیص بیماری دیستونی انجام دهد:

پزشکان به طور معمول برای تشخیص بیماری دیستونی با مراجعه به سوابق پزشکی و معاینه فیزیکی علائم را در فرد مشکوک به این بیماری جستجو نموده و در صورت تشخیص برخی علائم و داشتن پیش زمینه ابتلا از سوی بیمار آزمایشات ذیل را توصیه می‌کند:

  • آزمایش خون یا ادرار: این آزمایشات قادرند نشانه‌های سموم و سایر وضعیت بیمار را آشکار سازند.
  • ام‌آرآی یا سی‌تی اسکن: این آزمایشات تصویری قادرند ناهنجاری‌های مغز اعم از تومور، ضایعات و یا شواهدی از سکته مغزی را نشان بدهند.
  • الکترومیوگرافی (نوار عصب و عضله): این آزمایش که به اختصار EMG شناخته شده، فعالیت‌های الکتریکی درون عضلات را اندازه‌ گیری می‌کند.

روش های درمانی که ممکن است پزشک به شما معرفی کند:

پزشک به منزله مدیریت انقباضات عضلانی ترکیبی از داروها، مداوا و عمل جراحی را توصیه می‌کند. ترتیب درمان نیز به همان صورت تجویز دارو، مداوا و در نهایت عمل جراحی می‌باشد.

داروها

در طول درمان تزریقات اونا بوتولینیوم توکسینیا (بوتاکس) به برخی از عضلات خاص موجب کاهش انقباض عضلانی شده و به بهبود وضعیت نابهنجار بیمار می‌انجامد. این تزریقات معمولا هر سه تا چهار ماه تکرار می‌شود.

عوارض جانبی تزریقات اونا بوتولینیوم توکسینیا زودگذر و بی‌خطر هستند. از جمله عوارض جانبی چنین تزریقاتی باید به ضعف بدن، خشکی دهان و تغییرات صوتی حنجره اشاره نمود.

داروهای دیگری نیز به منزله درمان دیستونی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این داروها مواد شیمیایی درون مغزی را هدف قرار داده و از این طریق بر روی حرکت عضلانی تاثیر می‌گذارند. از این داروها باید به موارد ذیل اشاره نمود:

  • کاربی دوپا/لوودوپا: این دارو می‌تواند سطوح پیام‌رسان عصبی دوپامین را افزایش دهد.
  • تری هگزی فنیدیل و بنزتروپین: این داروها می‌توانند سطوح پیام ‌رسان عصبی غیر از دوپامین را پوشش بدهند. از عوارض جانبی این داروها باید به کاهش حافظه، تاری دید، خواب آلودگی، خشکی دهان و یبوست اشاره کرد.
  • تترابنازین: این دارو مسدود کننده دوپامین به شمار رفته که دارای عوارض جانبی نظیر تسکین، پرخاشگری، افسردگی و بی‌خوابی می‌باشد.
  • دیازپام، کلونازپام و باکلوفن : این داروها حملات عصبی را کاهش داده و به بهبود برخی از انواع دیستونی کمک می‌کند. با این حال خواب آلودگی یکی از عوارض جانبی شایع چنین داروهایی به شمار می‌رود.

مداوا

پزشک ممکن است سه نوع درمان را جهت مداوا به شما پیشنهاد بدهد:

  • فیزیوتراپی یا کاردرمانی و یا هر دوی این‌ها به کاهش علائم دیستونی و همچنین بهبود عملکرد می ‌انجامد.
  • اگر دیستونی حنجره و صدای شما را تحت تاثیر قرار داده باشد، پزشک گفتار درمانی را به شما توصیه می‌کند.
  • کشش یا ماساژ به منزله کاهش دردهای عضلانی

عمل جراحی

اگر علائم دیستونی در شما پیشرفته و از نوع شدید باشد، پزشک ممکن است عمل جراحی را توصیه کند. به خاطر داشته باشید، عمل جراحی جهت درمان بیماری دیستونی گزینه آخر محسوب می‌شود.

  • تحریک عمقی مغز : در این عمل جراحی الکترودها وارد یک بخش خاص از مغز شده و پس از آن به ژنراتور وارد شده در قفسه سینه شما متصل می‌گردد. ژنراتورها پالس ‌های الکتریکی را به مغز فرستاده و از این طریق کنترل انقباض عضلانی کمک می‌کند. قابل ذکر است که تنظیم ژنراتورها وابسته به شرایط خاص شما انجام می‌گیرد.
  • جراحی دنرویشن انتخابی: در این عمل جراحی عصب‌های کنترل‌کننده اسپاسم عضلانی برش داده می‌شوند. جراحی دنرویشن انتخابی جزء گزینه‌های آخر درمان برخی از انواع دیستونی شمرده شده که با سایر گزینه‌ها معالجه نشده‌اند.

آزمایشات بالینی

امروزه برخی از کلینیک‌ها با مطالعه بر روی جدیدترین شیوه‌های درمانی، آزمایشات و سایر از این قبیل اقدامات تلاش کرده‌اند تا بتوانند در جهت پیشگیری، تشخیص، درمان و حتی مدیریت بیماری دیستونی گام موفقیت آمیز بردارند.

چگونه با بیمار مبتلا به دیستونی زندگی کنیم؟

زندگی با بیماری دیستونی می‌تواند دشوار و ناامیدکننده باشد. ممکن است بدن  بیمار شما آنطور که انتظار دارید، نتواند به درستی حرکت کند. از این رو، احتمال دارد شرایط در بسیاری از موقعیت‌های اجتماعی ناراحت‌کننده باشد. با این حال، نباید هرگز ناامید شوید و دست از اقدامات مداوای دیستونی بکشید. حمایت اعضای خانواده در چنین شرایط دشواری می‌تواند  بیمار شما را سر پا نگه دارد. همینطور تلاش کنید تا با یک درمانگر مشاوره کنید. مشاوره با درمانگر به کنار آمدن شما با وضعیت کمک خواهد کرد.

آیا برای این بیماری درمان خانگی وجود دارد؟

متاسفانه بیماری دیستونی هیچ‌گونه مراقبت و درمان خانگی ندارد. با این حال، می‌توان با رعایت چند نکته اثرات آن را به حداقل میزان خود رسانید:

  • ترفندهای حسی برای کاهش اسپاسم عضلانی : دست زدن و یا لمس کردن برخی نقاط خاص بدن می‌تواند به کاهش اسپاسم عضلانی منجر شده و احساس درد را بکاهد.
  • گرم و سرد کردن : القای گرما یا سرما به صورت کمپرس می‌تواند به کاهش دردهای عضلانی کمک کند.
  • مدیریت اضطراب و استرس : یادگیری مهارت‌های موثر مدیریت اضطراب و استرس اعم از تنفس عمیق، حمایت اجتماعی و خودگفتاری مثبت قادر است شما را جهت مداوای بیماری دیستونی آرام سازد.
  • یوگا : یوگا به تنهایی ترکیبی از حالات فیزیکی، تکنیک‌های تنفسی، مدیتیشن و تمدد اعصاب است. از این رو، می‌توان از یوگا جهت درمان مکمل برای بیماری دیستونی بهره برد

سایر درمان‌ها

می‌توان به جرات اذعان داشت درمان‌های جایگزین برای معالجه بیماری دیستونی هنوز خوب جا نیافتاده و مورد مطالعه و تحقیق قرار نگرفته‌اند. بنابراین، بهتر است پیش از شروع درمان با پزشک خود درباره طب جایگزین و مکمل مشورت نمائید. یکی از این  روش ها که در برخی از کلینیک های پزشکی انجام می شود بیوفیدبک نام دارد.در شیوه بیوفیدبک درمانگر از دستگاه‌های الکترونیکی جهت نظارت بر روی توابع بدن نظیر تنش عضلانی، ضربان قلب و فشار خون استفاده می‌کند. پس از اجرای بیوفیدبک یاد خواهید گرفت چطور واکنش‌های بدن خود را کنترل کنید. این موضوع به تنهایی به کاهش استرس و در نتیجه کاهش تنش عضلانی کمک می‌کند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آدرس:

مشهد – بلوار رضا - رضا 29 - پلاک 81
مشهد - پارک علم و فن آوری خراسان رضوی

فن آسا با هدف طراحی و توسعه ابزارهای هوشمند و نوین توانبخشی و با استفاده از تکنولوژی روز دنیا تلاش داریم زندگی بهتر و آسانتری برای بیماران عزیز به ارمغان آوریم

تلفن :

05191010991
09056799303

فن آسا با هدف طراحی و توسعه ابزارهای هوشمند و نوین توانبخشی و با استفاده از تکنولوژی روز دنیا تلاش داریم زندگی بهتر و آسانتری برای بیماران عزیز به ارمغان آوریم

Shopping Cart
به بالای صفحه بردن